DAYT

Tanıyacağına söz vermiştin beni, karşına çıktığımda.

Öyle verdim ben sana gözbebeklerimi…

Ve ne olursa olsun seni bulacağıma söz verdiğim için vermiştin bana dudaklarını.

Bu kadar basit değildi tabi ki bu değiş tokuş ve bölünme…

Şiiri bozacak bundan sonra söylenecek cümleler ama sen fark et diye artık katlediliyor kafiyeler.

Karşındaydım; keşke hatırlamasaydın…

Tanrının bile uyanmamışlara merhameti vardır, gerçekten hatırlamasaydın eğer; her gece dualar yollardım gözbebeklerine uyanıp görsünler diye…

Ama hatırlıyordun ve eminim biliyordun neden orada olduğumu…

Anlatmak istediğim her şeyi biliyordun ama gözyaşlarımı silmek için parmakların ucunu bile kıpırdatmıyordun,

Çünkü ağzımdan dökülecek olan her şeyi tahmin edebileceğini sanıyordun; senin dudaklarındı sonuçta onlar ama susturamadın hıçkırıklarımı...

Hıçkırmalarım ki benliğini öldürüp de sonradan yarattığın yeni sen için zırvalıktan öteye geçmezdi…

Oysaki biliyorum gerçek benliğin için ifadesi tarif edilemezdi…

Sen tanrıdan kopup da yalnız kalmış olmanın hırsını benden almak için çok uğraştın.

Anlattığın onca hikâye yıllarca anlaşılmadı diye senin hikâyenin geri kalanını anlatıyor olsam da, beni anlamıyormuş gibi görünerek, intikamını aldığını sandın seni tüm anlamamış olanlardan.

Aynı şeyi anlatıyordum aslında ve senin kadar da yıpratılmamıştım henüz evet, destek olabilirdim o yüzden tüm inandım ve unuttum deyip de aslında unutmaya çalıştıklarına…

Gözlerinde görmüştüm ölümü,umutsuzluğu, biten her ne varsa ve yorgunluğunu ki benim gözbebeklerimdi onlar..

İki saçmalık dedikleri tek doğruda uyuyabilirdik huzurla, gözbebeklerimiz bizden önce kimsenin görmeye muktedir kılınmadığı rüyalar eşliğinde kıpırdarken…

Anlatmaya çalıştığın ve bazıları tarafından anlaşılmamış olan ne varsa benim yüzüme tükürdün bize aynı anda verilmiş olan hayat nefesinle beraber

Hayat paylaşılmaya devam etti birileri tarafından özellikle de ilk nefesin kimden geldiğini hatırlamayanlar tarafından…

Sen tükendin, beni tükettin…

Hatırlamak için tek bakışta, konuşmadan anlaşmak ve anlaşılmak için karşılaşacaktık oysaki biz, ama sanırım son günlerde ben çok konuşmak ve anlatmak zorunda kaldım.

Sen daha iyi bilirsin; tabi ki anlatılamazdı geri zekâlılara…

Ve biz de geriz akalı oluvermiştik okunmamış bir mektubun satırlarında.

Ben sana dudaklarımı verecektim sen bana gözlerini

Söyleceklerini, sustuklarını, anlatmaya çalışıp da anlatamadıklarını ve mesela sesinin ne kadar güzel olduğunu söyleyecektim sana,

Göremediklerimi, belki de aslında rüyalarımın gerçek olduğunu anlatacaktın bana…

En kötüsü oldu; hatırladın ve sanırım hatırladığını, beni reddettin…

Var oluşumu katlettin, rüyalarım gerçekti ve sen gerçeklerimi geçirgenliği olmayan bir yalnızlık haline getirdin

Seni buluşum bu kadar yalnızlığa, körlüğe neden olduysa eğer ve ben aklımdan şüphe edecek duruma geldiysem gözbebeklerin yüzünden,

Şimdi dudaklarımdan birkaç cümle dökülecek ve sen o gözbebeklerine, ben de bu cümleleri söyleyen dudaklara mahkûm kalacağız birazdan…

Yani yarım kalacağız, boşlukta yuvarlanıp duracağız bundan sonrasında…

Çünkü sona ermem ve tam olmam için sensen lazım olan;

Yarım ve yalnız olmayı tercih edeceğim bundan sonrasında…

İhanet ettin bize, sözünü tutmadın.

Uzun çöpü çeken kazanır meselesi değildi; aynı çöplükteydik ve aynı boydaydık,  sen sadece uzun çöpe sahip olduğunu zannettin…

Küçük çöp diyor ki; ben olmazsam senin uzun olmanın bir anlamı olmayacak…

Her kazanan kaybedeniyle bir olacak ama biz seninle bir olmayacağız…

Hatırladın ve sustun…

Sonsuza kadar sus şimdi konuşmaya kalktığında karşında şeytanını bulacaksın…

Ben nasıl kendimi ararken;  bu hayatta seni bulduysam….

Artık küçük harflerle yazıyorum sana, şeytan ayrıntılarda gizlidir,

Ve  ayrıntılar açığa çıkarıldığında artık meleklerin dinlenme vaktidir …

Geleceğimiz ve dolayısıyla geçmişimiz mühürlenmiştir.

Tanıyacağına söz vermiştin beni, karşına çıktığımda…

Sen tutmasan da ben sözümü tuttum..

Ve şimdi ben tekrar söz veriyorum sana; bir gün yolun sonunda yeniden karşıma çıkacaksın, istediğim yere ulaşmak için tek çare seninle birleşmek olacak biliyorum, ancak; o anda ben seni kesinlikle hatırlayacak olsam da bütün umutlarımdan bir bir vazgeçeceğim ve seni tanımayacağım asla…

ASLA…

Hapsolacaksın yalnızlığıma…

DENİZ

 

 

 

 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !